Ubels Story

Mijn grootouders van vaders kant.                                            Opa Bulk

 Het zal rond 1900 zijn geweest, dat mijn grootouders, Jan Stoffer Ubels, zijn vrouw Frederika en hun dochter Jantje vanuit Paterswolde vertrokken, om  in Smilde te gaan werken bij de steenfabriek, Opa als arbeider, Oma had daar een kosthuis.

In 1908 werd daar mijn vader geboren. Na een paar jaar bleek dat Oma daar niet kon wennen en vertrokken ze terug naar Paterswolde.

Daar begonnen ze met het kweken van groenten en een kleine boerderij.

 De producten, ventte Opa met de handkar uit in Groningen.

Opa was niet bepaald bang en had vele ambities, liet eerst een boerderij en een burgerhuis bouwen, kocht nog een huis en diverse landerijen.

In het begin van de dertiger jaren kwam Oma te overlijden en trouwden mijn ouders, ze gingen bij Opa inwonen.

Onze vader ging zich ook bezig houden met het bedrijf, dat inmiddels flink was uitgegroeid, tot een boerderij, kwekerij en een groenten handel met twee ventwijken in Groningen.

Aanvankelijk ging alles met paard en wagen, maar toen ik achttien jaar werd en mijn rijbewijs had gehaald, werd de eerste vrachtauto aangeschaft.

Dat bood perspectieven om de handel nog verder uit te gaan uitbreiden, de groenten en fruitveilingen in het midden en westen van het land werden twee keer in de week bezocht. Pa was een koopman uit duizenden en zag overal wel handel in, moeder begon met de verkoop van groenten en fruit vanuit de schuur, ook werd er een groothandel opgezet. Een en ander had tot gevolg, dat de boerderij werd gestopt en de ventwijken in Groningen opgeheven, de kwekerij flink uitgebreid met verwarmde kassen.

Toen wij, mijn vrouw en ik gingen trouwen, werd er een vennootschap onder firma opgericht, waaraan ook mijn inmiddels getrouwde broer deelnemer aan werd.

De huisverkoop nam dermate grote vormen aan, zodat er een moderne groentewinkel werd gebouwd.

Na enige zeer voorspoedige jaren, besloten onze ouders om de zaak aan de beide zonen te verkopen.

Broer Jo kocht het handels gedeelte en wij de kwekerij.

Mijn broer en schoonzus hun winkel, werd een enorme onderneming met ruin tien personeel leden.

De kwekerij werd met heel (te)veel geleend geld fors uitgebreid, met vijfduizend M2. aan moderne kassen met alles er op en aan.

De eerste jaren, hebben we er behoorlijk aan verdiend, ook werd er nog overgeschakeld op de teelt van snijbloemen.

Doch door diverse oorzaken, zoals, stijgende rentelasten, hoge energie prijzen, omschakelen van kolen naar olie en van olie naar gas, stijgende arbeidskosten en gemaakte fouten,

 bleek het niet vol te houden en waren we om een faillissement te voorkomen genoodzaakt er mee te moeten stoppen.

Mijn ouders kochten op de openbare verkoping het gehele bedrijf, plus het woonhuis, voor een zacht prijsje.

Mij benoemden ze tot hun bedrijfsleider, door de flink gedaalde bedrijfslasten, ging het toen met het bedrijf weer crescendo.

Nadat mijn vader drie jaar eigenaar was geweest, kwam hij in aanmerking voor en zeer riante beëindiging regeling, de kassen werden verkocht en de grond ging over in handen van mijn broer.

Vanwege flinke schulden aan de bank, konden mijn vrouw en ik nooit weer iets voor ons zelf beginnen en was het noodzakelijk om naar wat anders te gaan zoeken.

In 1972, werd ik benoemd als werkleider bij een voormalig gemeentelijk tuinbouwvoorbeeld bedrijf in Drachten, wat later een WSW bedrijf is geworden, al spoedig werd ik benoemd tot bedrijfsleider.

Voor ons en onze kinderen een grote stap in het diepe, maar gelukkig met goede gevolgen, we kregen de kans om onze kinderen te laten leren, wat ook bijzonder goed is geslaagd.

Daar heb ik met veel genoegen bijna vijfentwintig jaar gewerkt en het bedrijf mee helpen ombouwen tot een modern glasbedrijf van 10000 M2.

Mijn broer heeft zijn onderneming verhuurd aan hun oudste zoon, maar die is er op failliet gegaan.

Broer zelf is er door de verkoop van de landerijen en de panden er rijk van geworden.

Wij genieten nu al vijftien jaar van ons pensioen en met de kinderen gaat het ook allemaal heel erg goed.

Natuurlijk zou er nog veel meer te vertelen zijn over de vier generaties Ubels, dat zou een verhaal zonder einde worden.

Jan U.